داستان جام توماس

هربرت شیل دبیر افتخاری فدراسیون بین المللی بدمینتون (فدراسیون جهانی بدمینتون کنونی) در سالهای 1938-1976 بود. در ویرایش ماه مه 1979 مجله جهانی بدمینتون ، او نحوه بوجود آمدن جام توماس را فاش کرد.

اینجا داستان اوست.

در جلسه کمیته ای در 11 مارس 1939 ، در مسابقات قهرمانی انگلستان در تالار باغبانی رویال ، لندن ، بود که رئیس فدراسیون بین المللی بدمینتون ، سر جورج توماس در “هر کار دیگری” اظهار داشت که به نظر او در آن زمان زمان برای ایجاد نوعی رقابت بین المللی تیمی فرا رسیده بود و اگر در این مورد موافقت شود او خوشحال خواهد شد که یک جام مناسب ارائه دهد.

سپس ، همانطور که اکنون ، مسابقات قهرمانی انگلستان به عنوان اصلی ترین مسابقات سالانه در سراسر جهان در نظر گرفته می شد ، و ایده سر جورج بدون شک توسط یک دانمارکی و یک مالاییایی تحریک شده بود که هر کدام به دور نیمه نهایی مسابقات رسیده بودند که فقط تا یک سال قبلاً تقریباً به بازیکنان انگلیسی محدود شده بود.

در آن سال یک جفت ایرلندی دو نفره مردان را برد و تک نفره خانم ها به یک کانادایی رسید. بازیکنان هیچ کشوری ، آنطور که اتفاق می افتد ، هنوز آن موفقیت ها را تکرار نکرده اند ، اما دانمارکی ها همانند اولین بار در آخرین جلسه قبل از جنگ ، دو نفره مردان و دو نفره مردان را به دست آوردند.

کمیته IBF نظر سر جورج را تأیید کرد و به مجمع عمومی سالیانه آن سال در 5 ژوئیه توصیه کرد که پیشنهاد او پذیرفته شود.

همچنین یک کمیته فرعی کوچک را برای بررسی مقررات مناسب برای اعمال مسابقه تعیین کرد ، و من یکی از سه نفری بودم که یک شب برای تدوین شرایط لازم با هم ملاقات کردیم ، که بعداً توسط کمیته اصلی تأیید شد و بلافاصله در اختیار اعضای کوچک قرار گرفت. تنها 15 سازمان ملی متعلق به فدراسیون برای نظرات خود بودند.

جلسه سالانه پیشنهاد سر جورج را پذیرفت و او فوراً دستور ساخت جایزه زیبایی را داد که به طور رسمی به گردهمایی کوچکی که در سال اول جنگ در سال 1940 تشکیل شد ارائه شد.

اما بعداً ، به دلیل جنگ و پیامدهای آن ، جام عظیم نقره 80 سال آینده را در برخی از طاق های بانکی گذراند.