شاتل تایم : از نگاه دیدیه نوری

انسان های زمان شاتل.

شاتل تایم : از نگاه دیدیه نوری

این داستانی از سری Humans of Shuttle Time است که در آن دیدگاه‌های کسانی را که روی توسعه بدمینتون در سطح پایه کار می‌کنند ارائه می‌کنیم.

دیدیه نوری، برگزار کننده دوره ملی شاتل تایم گوادلوپ، در مورد تجربیات خود در زمینه مربیگری و کمک به جامعه خود از طریق بدمینتون صحبت می کند.

روزهای کودکی

وقتی کوچک بودم، در جزیره رئونیون زندگی می کردم. من قبلاً ورزش های زیادی انجام می دادم، عمدتاً فوتبال، هندبال و بسکتبال.

اولین بار بدمینتون را در پاریس دیدم. این یک مسابقه نمایشی دونفره مردان با بازیکنانی بود که در المپیک شرکت کرده بودند.

من نمایش آنها را دوست داشتم، و این چیزی بود که من را ترغیب کرد تا شروع به بازی کنم.

آنچه در مورد بدمینتون مرا تحت تأثیر قرار داد :

دو چیز مرا شگفت زده کرد – سرعت و قدرت. بازیکنان با سرعت فوق‌العاده کالسکه‌ها را برمی‌گرداندند، آن‌ها سریع و با تظاهرات حرکت می‌کردند. و پرش ها، ضربه ها، دفاع – فوق العاده بود.

من از 15 سالگی شروع به بازی کردم. در فرانسه شماره 15 در میکس و حدود 30 در یک نفره و دونفره بودم. چند مسابقه بین المللی هم انجام دادم.

من حدود 15 سال است که مربیگری می کنم. من اکنون در گوادلوپ (جزیره ای در دریای کارائیب) زندگی می کنم.

کار من شامل نظارت بر انتخاب بازیکنان جوانان و بزرگسالان، آموزش مربیان و ایجاد باشگاه است. سه سال پیش برای شرکت در دو جلسه آموزشی به جامائیکا رفتم و مربی سطح 1 شاتل تایم شدم.

لحظات به یاد ماندنی

چندین لحظه برای من باقی مانده است، مانند مربیگری بریس لووردز در مسابقات مهم یا ورود یک بازیکن به مرکز ملی فرانسه، یا ملاقات با پیتر گید.

اما روزی را که تیم من برای مسابقات قهرمانی تیمی که تنها 12 تیم برتر فرانسه را شامل می شود، بازی کند.

ما برای کسب طلا رقابت داشتیم و آن را به دست آوردیم. من نقش یک بازیکن بین المللی سابق را بازی کردم که در المپیک شرکت کرده بود و به علاوه تولد من بود.

بدمینتون به چه معناست

بدمینتون برای من اشتیاق است. من ورزشی را کشف کردم که کامل است، و در چیزی که به آن علاقه دارم کار می کنم. هر روز که از خواب بیدار می شوم، از رفتن به سر کار خوشحالم و می دانم که این برای همه امکان پذیر نیست.

این شغل به من این امکان را می دهد که با افراد جدید آشنا شوم، ارزش ها را منتقل کنم، درباره خودم بیاموزم، از خانواده ام حمایت کنم و مرا وادار به سفر کنم.

این یک فرصت عالی برای من است تا تجربیاتم را به این قلمرو جدید بیاورم. من گوادلوپ را نمی شناختم و برای موفقیت باید استراتژی های اداری را یاد می گرفتم.

یادگیری از زمان شاتل

بدمینتون ورزشی است که به طور گسترده در مدارس انجام می شود، اما معلمان فاقد محتوا هستند.

برخی از افراد از ترس اشتباه نمی خواهند بدمینتون بازی کنند. زمان شاتل به افراد امکان می دهد محتوای سرگرم کننده داشته باشند.

این همچنین به معلمان کمک می کند تا با خیال راحت نظارت کنند. این یک آموزش کوتاه است و بسیار خوب سازماندهی شده است.

نمی‌دانم این بزرگترین درسی است یا نه، اما با هر کلاس شاتل تایم که یاد می‌گیرم و دائماً سؤال می‌کنم، زیرا با اشتراک‌گذاری آن به من امکان می‌دهد تا روش‌های دیگری را کسب کنم.

بنابراین آنچه بیش از همه به یاد دارم این است که اشتراک گذاری یکی از ثروت های بزرگ بدمینتون است.