آمار فوق العاده: YONEX ALL ENGLAND OPEN 2022

در اینجا حقایق شگفت انگیزی در مورد قدیمی ترین و معتبرترین رقابت بدمینتون وجود دارد تا شما بدانید.

عمومی

نسخه افتتاحیه در سال 1899 فقط شامل رویدادهای دوگانه بود. تک آهنگ ها یک سال بعد معرفی شدند.
در هشت سالن بازی انجام شده است که طولانی ترین دوره آن در ومبلی آرنا (1957-1993) بوده است.
سر جورج توماس با 21 قهرمانی موفق ترین ورزشکار است.

رکورد عناوین متوالی متعلق به رودی هارتونو بزرگ مردان اندونزیایی تک نفره است – هفت (1968-1974).
هیچ ورزشکاری به اندازه جودی دولین آمریکایی تاج تک نفره ندارد. ده عدد جادویی اوست.
انگلیس با 189.5 عنوان در پنج دسته، در صدر جدول عملکرد قرار دارد.

دوران باز (1980 به بعد)

اسطوره دونفره گائو لینگ با 11 برد بیشترین افتخار را دارد.
لی یونگبو / تیان بینگی آخرین زوج مردانی هستند که سه بار پیروز شدند (1987، 1988، 1991).
یکی از مارکوس فرنالدی گیدئون/کوین سانجایا سوکامولجو یا هندرا ستیاوان/محمد احسن می توانند با دستاوردهای امسال برابری کنند.
علیرغم شجره نامه اندونزی، آنها 28 سال است که یک قهرمان انفرادی مردان را نخورده اند. هاریانتو آربی در سال 1994 قبلی بود که خوب بود.

در همین حال، مالزی پس از پیروزی کین کیت کو/تان بون هئونگ در سال 2007، در رشته دو نفره موفقیتی کسب نکرده است.

بهترین شانس آنها برای پایان دادن به خشکسالی در مسابقات دونفره مردان است، جایی که آنها دارای دو جفت بذر هستند – آرون چیا/سو ووی ییک (4) و اونگ یو سین/تئو ای یی (8) – و فهرست اخیر YONEX GAINWARD آلمان اوپن 2022 گوه سی فی/نور عزالدین.یکی دیگر از مالزیایی ها، لی زی جیا، اولین پادشاه انفرادی مردان پشت سر هم پس از هموطنش لی چونگ وی در سال 2011 خواهد بود. این طولانی ترین رده ای است که شاهد دفاع از عنوان قهرمانی خود نیستیم.

دو نفره مردان و زنان برندگان جدیدی خواهند داشت. مایو ماتسوموتو/واکانا ناگاهارا در حالی که شریک یوتا واتانابه، هیرویوکی اندو، سال گذشته بازنشسته شد، کناره گیری کردند.
تای تزو یینگ، قهرمان انفرادی زنان، می تواند اولین بازیکنی باشد که پس از لی، نماد مالزیایی در سال 2017، چهار بار به پیروزی دست یافته است.
واتانابه که هر کدام دو عنوان در دونفره مردان و مختلط دارد، می‌تواند یکی بهتر پیش برود و برای پنجمین بار در پله بالای سکو قرار گیرد. آخرین شاتلی که این کار را انجام داد، یو یانگ در سال 2014 بود.

برندگان سابق دونفره که می توانستند با شرکای جدید موفق شوند عبارتند از میساکی ماتسوتومو (با یوکی کانکو در دونفره مختلط)، لی سوهی (شین سونگچان، دو نفره زنان) و ژانگ نان (لیو چنگ، دونفره مردان). ماتسوتومو در سال 2016 با آیاکا تاکاهاشی و لی با چانگ یه نا یک سال بعد دوبل زنان را بردند. ژانگ دو بار با ژائو یونلی در دونفره مختلط (2010، 2015) عنوان قهرمانی دارد.

چین اخیراً در سال 2009، زمانی که رکورد دانمارک را که از سال 1948 باقی مانده بود، پایان داد، یک جارو انجام داد.
کشورهایی که در انتظار اولین قهرمان (های) خود در تمام انگلستان هستند، اما ورودی های اولیه دارند، هنگ کنگ چین (انفرادی مردان)، تایلند (دونفره زنان و مختلط) و فرانسه (دوبل مختلط) هستند.

هند، که فقط در انفرادی مردان پیروزی را جشن گرفته است، می‌تواند در انفرادی زنان (Pusarla V. Sindhu) و دونفره مردان (Satwiksairaj Rankireddy/Chirag Shetty) نیز روی دانه‌بندی حساب کند.

گلوری در هر دو به انتظار 21 ساله آنها برای موفقیت پایان خواهد داد، از زمانی که پوللا گوپیچاند دومین سرخپوستی بود که در سال 2001 تاج آرزویی را به دست آورد.
جفت ترکیبی ناتان رابرتسون / گیل امز آخرین شاتل های خانگی هستند که پیروز شده اند (2005).
آمار برجسته: در 16 تورنمنت بعدی از زمان پیروزی رابرتسون/امز، تنها جفت هایی از چین، ژاپن و اندونزی به این رشته دست یافته اند.