تای تزو یینگ گفت: تجزیه تحلیل ویدئو های حریف تنها کار نیست

تای تزو یینگ گفت: تجزیه تحلیل ویدئو های حریف تنها کار نیست

آن سه یانگ این کار را انجام می دهد. کارولینا مارین هم همینطور. بنابراین، قابل تصور است که هر بازیکنی پروسه تجزیه و تحلیل ویدئویی را به عنوان بخشی از آماده سازی خود در مسابقه انجام می دهد:

به دنبال نقص ها و الگوهای موجود در حریف و خود، ایجاد یک بانک بصری از عملکرد هایی است که ممکن است بین برد و باخت تفاوت ایجاد کند.

با این حال، تای تزو یینگ اینطور نیست. او معتقد است تنها مطالعه ویدیوهای مسابقه کار او نیست.

ماوریک می‌گوید: «من هرگز ویدیویی را به عنوان بخشی از آماده‌سازی تماشا نکرده‌ام. “من خودم را تماشا نمی کنم. من شخص دیگری را نیز تماشا نمی کنم.»

اما چرا این کار را نمیکنند؟!

در ذهن تای تزو یینگ تنها یک متغیر در مورد عملکرد وجود دارد: تعداد خطاهای او. برای او، معادله ساده است: شانس پیروزی او با اشتباهاتش نسبت معکوس دارد. با کمال تعجب، عملکرد حریف در این معادله به حساب نمی آید!

تای می گوید: «نتیجه یک مسابقه به تعداد خطاهای من بستگی دارد. وقتی می‌بازم، جنبه‌هایی را می‌دانم که در آنها خوب عمل نکردم. بنابراین اگر ویدیوی گذشته را تماشا کنم، تنها چیزی که می‌توانم یاد بگیرم این است که باید خطاهایم را کم کنم. دانستن این موضوع به بازی من کمکی نمی کند، زیرا هنوز به خودم بستگی دارد.

اگر بتوانم کارهایی را که می‌خواهم انجام دهم یا باید انجام دهم، انجام دهم، می‌توانم یک چالش قوی به وجود بیاورم. اگر ویدیویی را تماشا کنم و در عین حال خطاهای زیادی داشته باشم، کمکی نخواهد کرد.

“همه چیز به من بستگی دارد.”

اما رقیبان اصلی او، آنهایی که به طور مداوم او را شکست داده اند – آن سه یانگ، آکان یاماگوچی، چن یو فی و کارولینا مارین – همگی در حال تکامل هستند. اگر تای بازی آنها را مطالعه نمی کرد، چگونه می توانست ادامه دهد؟

او پاسخ می دهد: “به طور کلی یک بازیکن خیلی تغییر نمی کند. «به عنوان مثال، آن سه یانگ قبلاً زیاد رالی می کرد، اما اکنون سعی می کند بیشتر حمله کند. چن یو فی نیز شبیه آن سه یانگ است، آنها خیلی زودتر حمله نمی‌کردند، اما اکنون کارهای بیشتری انجام می‌دهند. آکان یاماگوچی بازیکن هجومی تری است.

بازیکنانی مانند آکان یاماگوچی، آن سه یانگ و چن یو فی اکنون بسیار سریع بازی می‌کنند، بنابراین برای من مهم‌تر این است که خودم را آماده کنم تا ویدئوی آنها را نگاه کنم.

من بارها با آنها بازی کرده ام، آنها را کاملاً می شناسم. آن سه یانگ بسیار ثابت است، آکان یاماگوچی در حمله قوی و سریع است، بنابراین به طور کلی، من آنها را درک می کنم. اما اول از همه این است که خودم را آماده کنم. من معمولاً اشتباهات زیادی انجام می دهم، بنابراین باید خطاهایم را کاهش دهم و سرعتم را افزایش دهم.

قبل از اینکه به حریفم فکر کنم باید خودم را آماده کنم. تعداد خطاهایی که در یک مسابقه مرتکب می شوم زیاد است، بنابراین باید قبل از اینکه به راه حلی در برابر حریفانم فکر کنم، خطاهایم را کنترل کنم. به عنوان مثال، اگر من نتوانم شاتل را در داخل خطوط نگه دارم، هر کاری که انجام دهم هیچ تفاوتی ایجاد نمیکند.

“اگر نتوانم خطاهایم را کنترل کنم، نمی توانم آنها را به چالش بکشم.”

اساساً، به نظر می رسد تای تزو یینگ مانند دانش آموز تیزهوشی که انباشتگی و تکالیف را رد می کند، کاملاً بر اساس استعداد، غریزه و حافظه پیش می رود.

او موافق است که: “من باید قبل از حضور در موقعیت احساسی از محیط داشته باشم.” احساس می‌کنم شرایطم بسته به روز متفاوت است. هر روز احساس متفاوتی دارم اگر در آن روز احساس می‌کنم فرم من خوب نیست، باید محافظه‌کارانه‌تر رفتار کنم، با ضربه‌هایم ایمن‌تر باشم. اگر احساسم خوب نباشد، تمام ضربات من از بین خواهد رفت.

“مشکل – و راه حل – در خودم است.”

جای تعجب نیست که این دیدگاه در دنیای رقابتی که در آن هر گونه مزیتی، هرچند ناچیز، جستجو می‌شود، دورتر است. مخالفان تای در مورد اینکه چقدر برای تجزیه و تحلیل ویدیو ارزش قائل هستند کاملاً واضح هستند.

به عنوان مثال، کارولینا مارین آن را برای استراتژی در برابر حریفان «واقعاً مهم» خواند.

“من همیشه این کار را انجام داده ام. ما عمدتاً ویدیوهای حریفانم را می بینیم، اما البته مربیانم می بینند که چگونه می توانم در زمین بازی پیشرفت کنم. این وظیفه آنهاست که ببینند من چگونه بازی می کنم، چه چیزهایی را باید بهبود بخشم و سپس باید برای یک مسابقه آماده شویم.”